Achterstallig onderhoud

Af en toe heb ik er gewoon-even-last-van. Dan weet ik het niet meer. Dan zie ik het niet meer. Ben ik het spoor bijster. Weet ik niet meer waar ik beginnen moet. Maakt het me even moedeloos.

Die onuitputtelijke wasmand. De onophoudelijke rommel, die de kids maken. De steeds weer volle vaatwasser, die leeggeruimd wil worden. Het dweilen, met de kraan open. En het vechten tegen de bierkaai.

Het liefst zou ik het dan voor altijd willen oplossen. Door het huis heen rauzen. Als een gek tekeer gaan. Ongeremd en ongestoord.

En, af en toe, lukt dat ook wel. Dat tekeergaan, raggen en rauzen. Maar dan, ineens, moet ik weer hard op de rem. Want kleine meid wil wat drinken of een snoepje. Of plotsklaps naar de wc. Of, gewoon, even wat aandacht, hoe dan ook..

Dat, wat ik wilde doen, moet worden gestaakt. Blijft dan weer liggen. Moet wachten tot betere tijden. Maar blijft spoken in mijn hoofd. Ik wil dóór, om het er weer uit te krijgen. Maar ik wil ook mijn kinderen de aandacht geven die zij nodig hebben..

Een gevecht, dat zich van tijd tot tijd even afspeelt in mijn leven. Dilemma’s, keuzes maken, prioriteiten stellen. De lat lager leggen, maar het moeilijk kunnen accepteren. Het lijkt soms een onoplosbaar probleem, waar ik zo nu en dan flink tegenaan loop.

Maar.. nog even en dan is het voorbij! Dan gaat de jongste ook naar school. Dan kan ik eindelijk al het achterstallig-huishoudelijk-onderhoud weer op me nemen. Ongestoord, zonder enige hinder of tegenwerking.

Het lijkt bijna te mooi om waar te zijn. Eindelijk weer gedweilde vloeren! Af en toe de bodem van de wasmand weer in zicht. Spullen op de plek, waar ze horen. De sokken weer, elke week, netjes gesorteerd.

Ik kijk er naar uit. Alsof het een droom is, die eindelijk uit gaat komen. Maar daarnaast voel ik me er ook schuldig over. Ben ik ook bang dat ik het missen ga. Dat kleine meisje, die even op mijn schoot wil zitten. Die zeurt om wat aandacht. Het heerlijke keuvelen als ze bij me speelt, terwijl ik de was opvouw.

Dus neem ik me voor om er, vanaf dan, extra van te genieten. Als de kids weer thuis zijn uit school. Als het huis is opgeruimd. De keuken spik en span. De schone was weer in de kasten ligt. De boodschappen gedaan. Als er éven geen taken zijn die gedaan hoeven worden. Dan alleen maar de meisjes. Gezelligheid en verzorging.

Het lijkt haast een utopie. Maar ik kijk er naar uit! Enorm! Toch wel..

Advertenties

4 gedachtes over “Achterstallig onderhoud

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s